Trendlijnen
Door: Matthijs de Zwart
Een trendlijn is een rechte lijn die getrokken wordt over uitersten van de koers van een bepaald fonds. Zo worden, als dat mogelijk is, de laagste punten binnen een trend zo goed mogelijk met elkaar verbonden om een steunlijn (S) te creëren. De lijn die de toppen met elkaar verbindt, zal als weerstand (W) werken. Bij eerdere koersbewegingen is namelijk gebleken dat de koers weer daalt, wanneer het tegen het niveau van de lijn kwam. Wanneer één van beide lijnen wordt doorbroken, kan deze later tegengesteld werken. Als een koers bijvoorbeeld door de weerstand heen gaat, zal deze oorspronkelijke weerstandlijn bij een latere daling als steunlijn kunnen dienen. Want weerstand wordt steun en steun wordt weerstand.
Zoals hier te zien is, zal de weerstand (W) later steun bieden.
Het trekken van de juiste lijn is afhankelijk van het individu. De één trekt de lijnen zoveel mogelijk exact over de extremen heen. Een ander tekent ze weer globaal door de toppen en dalen, waarbij bijvoorbeeld de drie hoogste of de drie laagste koersen bij elke ommekeer als gemiddelde worden genomen om daar een lijn doorheen te trekken. (Hoe meer ervaring u heeft met trendlijnen, hoe beter u ze tekent.
Om te bepalen welke extremen u met elkaar zou kunnen verbinden, dient u ook te weten wat voor trends er zijn. De drie trends die we in de technische analyse gebruiken, zijn de primaire, secundaire en tertiaire trend.
De primaire trend is de koersbeweging die de onderliggende waarde over een langere periode maakt. Deze wordt ook wel de hoofdtrend genoemd. De primaire trend loopt meestal over een periode van zo’n twaalf maanden. De secundaire trend is een correctie op de primaire trend en is van kortere duur, hiervoor kunt u uitgaan van enkele weken tot een paar maanden. De laatste trend, de tertiaire trend, geeft de hele korte termijn bewegingen aan en is een correctie op de secundaire en primaire trend. Om dit allemaal iets beter in beeld te krijgen, hier een voorbeeld.
De dikke lijnen geven de hoofdtrend weer. In dit geval is er sprake van een ‘uptrend’. De secundaire trend is hier aangegeven met de doorbroken lijnen en is een correctie op de hoofdtrend. In bovenstaand voorbeeld is de secundaire trend dus een ‘downtrend’.
Het ontstaan van de primaire trend verloopt meestal in verschillende stappen. In de eerste fase zijn de economische berichten in de koers verwerkt en nemen de grote marktinvesteerders hun posities in. In de tweede fase zien technisch analisten signalen en zullen daarnaar handelen. In de laatste fase besluit het grote publiek meestal als laatste handelspartij wat ze gaat doen en neemt nu haar positie in. De grote marktinvesteerders die in de eerste fase hun posities hadden ingenomen, zullen nu beginnen met het sluiten hun posities. Dit om met een zo laag mogelijk risico te beleggen.
Nu we iets meer weten van de verschillende trends, kunnen we kijken welke toppen en dalen met elkaar verbonden kunnen worden. Zo zult u bij de hoofdtrend lijnen trekken over de toppen van de secundaire trend. Daar is namelijk de ommekeer voor de middellange termijn, dus een top of een dal. En de lijnen van de secundaire trend kunt u weer trekken op de toppen en dalen van de tertiaire trend. Alleen de tertiaire trend zal het moeten doen moet extremen van zichzelf.
Hierboven is de hoofdtrend (donkerblauw) getekend over de extremen van de secundaire trends (groene circels). Eén van de secundaire trends (lichtblauwe lijn) is getrokken over de extremen van de tertiaire trends (oranje bollen).
